زنده کف ها به صورت گسترده روی کف ها در نظر گرفته می شود و حداقل این بارها برای کاربری های مختلف در

مبحث ششم در شده است .

کف ها باید بتوانند بار های متمرکز مشخص شده جدول را به طور موضعی تحمل کنندکه این باها در سطحی به ابعاد ۱۵*۱۵سانتی متر مربع وارد می شوند و این بارها را باید در محلی بایدنظر گرفت که بیشترین اثر را در عضو داشته باشد.این باها را نباید با بارهای یکنواخت هم زمان در نظر گرفت. 

کف های تعمیر گاهها،کارخانجات،کارگاههای صنعتی،و فضاهایی از این قبیل که دارای تجهیزات و یا کاریری های خاص می باشند،باید برای بار زنده متناسب با کاربری خود طراحی شوند.ولی در هر حال نباید مقدار وزن ان کمتر از ۴۰۰ دکانیوتن در نظر گرفته شود.

در ساختمان هایی که امکان رفت و امد ماشین های اتشنشانی وجود دارد باید وزن کف ها ۹۰۰دکانیوتن را در نظر شود.این بار باید در هر چشمه (چشمه یعنی فضایی که بین چهار تیر یا ستون قرار گیرد مانند شکل مستطیل) جدا گانه در نظر گیرند.

بار زنده کف بالکن های طره ای باید برابر بار زنده کف اتاق هایی که به ان متصل است در نظر گرفته شود.اگر بالکن ها محل تجمع افراد باشد باید حداقل برابر ۵۰۰دکانیوتن در نظر گیریم.

در کلیه کف ها به جزء بام ها،کارخانه ها،کارگاه ها،انبارها،محل پارک خودروها و محل اجتماع و ازدحام،مقدار بار زنده را می توان کاهش داد. مقدار کاهش در هر صورت نباید بیش از ۵۰درصد باشد.

شرط کاهش بار زنده این است که اگر سطح بارگیر بیشتر از ۱۸ متر مربع باشد و کف هایی که بار زنده کمتر از ۴۰۰ دکانیوتن بر متر مربع داشته باشند می باشد.

R=100*﴾0.7-3/√A)
A:سطح بارگیر

مقدار کاهش بار زنده برابر با بزرگترین مقدار:                   

چنانچه عضو بار یک طبقه را تحمل می نماید:                    صفر درصد

چنانچه عضو بار دو طبقه را تحمل می نماید:                    ۱۰ درصد

چنانچه عضو بار سه طبقه را تحمل می نماید:                  ۲۰ درصد

چنانچه عضو بار چهار طبقه را تحمل می نماید:                 ۳۰ درصد

چنانچه عضو بار پنج طبقه را تحمل می نماید:                  ۴۰ درصد

چنانچه عضو بار شش طبقه و بیشتر را تحمل می نماید:    ۵۰ درصد